De Trabant is terug in Baflo

Met een weekje vertraging staat de Trabant inmiddels weer in Baflo bij m’n ouders in de schuur.  Eigenlijk had ik vorig weekend de rit al af willen maken, maar toen ben in gestrand. De auto reed toen ik uit Enschede wegreed eigenlijk prima, op de blauwe wolk achter me na dan. Normaal duurt die blauwe rook hooguit een paar minuten, maar nu was het na tientallen kilometers nog steeds een dikke kwalm.

Toen ik in de buurt van Coevorden reed, merkte ik dat bij diep het gas indrukken, het vermogen wegviel. Dat probleem had ik niet als ik rustig het pedaal steeds een beetje dieper indrukte. Maar net voorbij Coevorden, begon de auto ook bij rustig gasgeven steeds meer te stotteren en wilde hij ook niet meer stationair draaien. Daarom ne na Dalen de auto maar aan de kant gezet en begonnen met klussen.

Vanwege de harde wind en de plek die ik had uitgezocht niet heel handig om een carburateur te reinigen: berken verliezen veel te veel rommel … De conclusie was dat waarschijnlijk de vlotternaald vervuild was, omdat het wagentje benzine bleef lekken. Ook na het (halfbakken) schoonmaken.

Omdat ik die dag niet al te veel tijd had, besloten om op mijn ouders te wachten die naar Enschede zouden komen. De  erg vriendelijke mensen waar ik inmiddels op de oprit stond, vonden het geen probleem als de Trabant daar een weekje zou blijven staan.

Gisteren de klus afgemaakt, met wat reserveonderdelen en een bus remreiniger in de rugzak. En dat bleek goed van pas te komen, omdat bij het openmaken van de carburateur de vlotter lek bleek te zijn. En daar had ik een van in m’n rugzak zitten. Uiteindelijk ben ik toch nog ruim drie uur bezig geweest met de hele klus, omdat bij het terugbouwen eerst een pakking van de aansluiting van de benzineslang gaar bleek te zijn (en dus lekte als een zeef) en vervolgens ook bij de nieuwe vlotternaald er tijdens het starten benzine uit de carb werd gegooid. Daarom de oude er weer in: zelfde probleem. Tot slot de nieuwe eerst uit elkaar gehaald, getest, teruggebouwd. En al was het effect wat minder: nog steeds lekte er benzine uit het overloopslangetje. Toch maar een testrondje maken… Maar starten: ho maar.  Inmiddels waren de bougies zo vet en nat, die vonkten niet meer. D’r uit, schoongemaakt met remreiniger en een oude lap en pruttelen maar!

Nu ben ik gaan twijfelen of dat lekken bij het starten niet een soort van gewoon gedrag is. Ik heb dit wel vaker bij m’n Trabant gezien en het komt alleen voor als de auto slecht start (wat meestal een aanwijsbare, andere oorzaak heeft). Loopt het blok eenmaal, is er geen probleem te ontdekken, ook niet na het stilzetten. Het probleem zie ik ook niet als de auto direct start.

De auto rijdt nu heel behoorlijk en heeft de rest van de 110km ook geen krimp meer gegeven. Het enige waar ik niet helemaal zeker van weet of het klopt is het schokken bij constante, lage snelheid in z’n 1, 2 of 3. Ik weet dat de 4 een vrijloop heeft, maar mijn gevoel zegt dat het minder erg hoeft te zijn in de eerste drie versnellingen. En er zitten wat piepjes rond het blok die er niet horen. Ik vermoed een motorsteun en een demperkap, maar dat gaan we binnenkort uitzoeken.

Tot op heden dit seizoen ongeveer 750km gereden met alleen een lekke vlotter als echte pech. Niet slecht voor een eerste restauratie, al zeg ik het zelf.

Leave a comment