Dag 6: Tuchuck CG – Whitefish

Wakker in ons huisje, terwijl de regen op het dak tikt. We bereiden onze uitrusting en onszelf voor op een natte start. In de regenpakken verlaten we ons warme huisje en gaan we de kou in. Ik moet het zonder bril stellen, zodat Gertjan nu moet letten op beren onderweg. Over een modderige weg bergaf richting de vallei waaraan het Glacier National Park grenst. Het bos druipt en her en der zuigt het pad aan onze banden. Na een uurtje alleen in het bos komen we links en rechts af en toe een huisje tegen.

Dan roept Gertjan ineens luid “ho”. Voor ons, op een meter of 15-20, zit een donkerbruine Grizzly wat te eten in de berm. We knijpen de remmen in en staan snel stil. Voorzichtig lopen we achteruit, terwijl we overleggen wat we het beste kunnen doen. Hardop, om onze aanwezigheid duidelijk te maken. De beer richt zich even op om ons duidelijk te kunnen zien en vooral ruiken en loopt dan het bos in. Wij wachten een tijdje af, en doen dan een poging om onze weg vervolgen. Dan proberen we de beer te passeren, die toch nog dicht bij zijn oorspronkelijke plek is, en gaan we maar weer langzaam aan terug. Als we h‘m de weg zien oversteken, proberen we het nog eens. Wederom zien we ‘m weer lopen, maar nu wat verder van de weg en hij (of is het een zij?) lijkt vastberaden om zijn weg te vervolgen, van ons weg. Ik blijf hem steeds aankijken terwijl we rustig wandelend passeren. Dan maar weer opstappen, en weer verder. De rest van de dag blijven we flink gespitst op ronde bruine vormen langs de weg, wat dan meestal een boomstam blijkt. We zien geregeld sporen, maar het blijft vandaag bij deze ene ontmoeting.

Verder langs een vrij drukke dirt road (letterlijk dirty, de fietsen en wij zitten snel onder de modder), waar we worden aangesproken vanuit een auto op of we al any wildlife gezien hebben. We zeggen van niet omdat we de beer met rust willen laten en fietsen door, om vrij snel weer het stille bos in te fietsen. De weg omhoog zuigt aan onze banden, doordat het fijne gravel door-en-door nat is. Daardoor zijn we als we eindelijk boven zijn wel even klaar met dit pad. Het was overigens ook een van de weinige plekken waar een cougar gezien zouden kunnen hebben, die komen er voor. Maar zoveel geluk (want mooi) hebben we niet. Bovenop is het k-k-koud! We stoppen even bij Red Meadow Lake, waar sneeuw langs de oevers ligt, om wat te eten. Dat koud een relatief begrip is, bewijzen de jongens die langs het meer staan te vissen. In korte broek lijken ze niets om de temperatuur te geven.

We dalen dan af door open bos (veel houtkap hier, of is het kaal door bosbrand?). Het blijft vandaag nog lang fris en bewolkt. Maar eenmaal beneden, rond het drukke en toeristische Whitefish, schijnt de zon en is het warm, heet zelfs. Met onze lange broeken aan hebben we het te warm. Snel maar naar het RV park waar de natte boel kan drogen. Naar de supermarkt voor een borrel, avondeten (teveel steak en aardappelen) en voorraad voor de komende dagen. ‘s Avonds hebben we gezellig onderhoud met de buurvrouwen, die Banff ontvlucht zijn vanwege het slechte weer. Samen bekritiseren we de toestand in de wereld en krijgen we hun contactgegevens om in geval van nood op te kunnen terugvallen. Daarna weer eens een douche pakken.

Total distance: 98.25 km
Max elevation: 1717 m
Min elevation: 916 m
Total climbing: 1000 m
Total descent: -1472 m
Download